خلوتی با انوری
شمارهٔ ۳۸۱ - در غیبت پیروزشاه از بلخ و تهنیت قدوم او
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
احمد مرسل ز خاک مکه چون هجرت گزیدمدتی آن خطه بود انگشت نومیدی گزان
۲
باز چون باز آمد از اقبال میمون موکبشتازه شد چون در سحرگاهان گل از باد بزان
۳
بلخ را پیروز شاه احمد همان هجرت نمودتا فروبارید از هم همچو برگ اندر خزان
۴
باز چون در ظل عالی رایتش آرام یافتزنده شد بار دگر چون از صبا شاخ رزان
صفحهٔ ۱ از ۲