خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بر ما شده‌ست دلبر ماگل ما بی‌حدست و شکر ما
۲
ما همیشه میان گلشکر‌یمزان دل ما قوی‌ست در بر ما
۳
زَهره دارد حوادث‌طبعیکه بگردد به‌گِرد لشکر ما؟
۴
ما به پر می‌پریم سوی فلکزانک عرشی‌ست اصل جوهر ما
صفحهٔ ۱ از ۳