خلوتی با انوری
شمارهٔ ۴۳۴ - قطعهٔ زیر از حکیم شجاعی است که به انوری نوشته است
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای انوری تویی که به فضل و هنر سزنداحرار روزگار و افاضل ترا رهی
۲
بودند در قدیم امیران و شاعرانواکنون شدت مسلم بر شاعران شهی
۳
هستت خبر که هستم دور از تو ناتواناشکم چو ناردانه و رخسار چون بهی
۴
مشغول بوده‌ای که نکردی عیادتمیا خود مرا محل عیادت نمی‌نهی
صفحهٔ ۱ از ۳