خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به شکرخنده اگر می‌ببرد جان مرامتع الله فوادی بحبیبی ابدا
۲
جانم آن لحظه بخندد که وی‌اش قبض کندانما یوم اجزای اذا اسکرها
۳
مغز هر ذره چو از روزن او مست شودسبحت راقصه عز حبیبی و علا
۴
چونک از خوردن باده همگی باده شومانا نقل و مدام فاشربانی و کلا
صفحهٔ ۱ از ۳