خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فدیتک یا ذا الوحی آیاته تتریتفسرها سرا و تکنی به جهرا
۲
و انشرت امواتا و احییتهم بهافدیتک ما ادریک بالامر ما ادری
۳
فعادوا سکاری فی صفاتک کلهمو ما طعموا إثما و لا شربوا خمرا
۴
ولکن بریق القرب افنی عقولهمفسبحان من ارسی و سبحان من اسری
صفحهٔ ۱ از ۳