خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب؟ز اشک چشم و از جگرهای کباب
۲
پوستی‌ام دور مانده من ز گوشتچون ننالم در فراق و در عذاب
۳
چوب هم گوید بُدم من شاخ سبززینِ من بشکست و بدرید آن رکاب
۴
ما غریبان فراقیم ای شهانبشنوید از ما «الی الله المآب»
صفحهٔ ۱ از ۵