خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رغبت به عاشقان کن ای جان صدر غایببنشین میان مستان اینک مه و کواکب
۲
آن روز پرعجایب وان محشر قیامتگشته‌ست پیش حسنت مستغرق عجایب
۳
چون طیبات خواندی بر طیبین فشاندیطیب‌تر از تو کی بود ای معدن اطایب
۴
جان را ز تست هر دم سلطانیی مسلماین شکر از کی گویم؟ از شاه یا ز صاحب؟
صفحهٔ ۱ از ۴