خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
علونا سماء الود من غیر سلمو هل یهتدی نحو السماء النوائب
۲
ایعلوا ظلام الکون نور و دادناو قد جاوز الکونین هذا عجائب
۳
فان فارق الایام بین جسومنافوالله ان القلب ما هو غائب
۴
فقلبی خفیف الظعن نحو احبتیو ان ثقلت عن ظعنهن الترائب
صفحهٔ ۱ از ۲