خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان تو که سوگند عظیمستکه جانم بی‌تو دربند عظیمست
۲
اگر چه خضر سیرآب حیاتستبه لعلت آرزومند عظیمست
۳
سخن‌ها دارم از تو با تو بسیارولی خاموشیم پند عظیمست
۴
هر آن کز بیم تو خاموش باشداگر چه خر خردمند عظیمست
صفحهٔ ۱ از ۳