خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو آن کان کرم ما را شکارستبه هر دم هدیه ما را ده هزارست
۲
که ما را نردبان زرین و سیمیننهد چون قصد ما بر بام یارست
۳
بلادری‌ست در عالم نهانیکه بر ما گنج و بر بیگانه مارست
۴
به پیش ما خزینه سیم مشمرکه ما را زر و سیم بی‌شمارست
صفحهٔ ۱ از ۲