خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن را که در آخرش خری هستاو را به طواف رهبری هست
۲
بازار جهان به کسب برپاستزین در همه خارش و گری هست
۳
تا خارششان همی‌کشاندهر جای که شور یا شری هست
۴
در یم صدفی قرار گیردکاو را به درونه گوهری هست
صفحهٔ ۱ از ۲