خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خواجه اگر چه تیزگوش استاستیزهکن و گرانفروش است
۲
من غره به سست خندهٔ اوایمن گشتم که او خموش است
۳
هش دار که آب زیر کاه استبحری است که زیر که بهجوش است
۴
هر جا که روی هش است مفتاحاینجا چه کنی که قفلِ هوش است؟
صفحهٔ ۱ از ۳