خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی و سردهی ز لب یارم آرزوستبدمستی ز نرگس خمارم آرزوست
۲
هندوی طره‌ات چه رسن باز لولییستلولی گری طره طرارم آرزوست
۳
اندر دلم ز غمزه غماز فتنه‌هاستفتنه نشان جادوی بیمارم آرزوست
۴
زان رو که غدرها و دغاهاش بس خوش‌ستغدرش مرا بسوزد غدارم آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۵