خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواستهیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست
۲
سرو بلندم تو را راست نشانی دهمراستتر از سروقد نیست نشانی راست
۳
هست گواه قمر چستی و خوبی و فرشعشعه اختران خط و گواه سماست
۴
ای گل و گلزارها کیست گواه شمابوی که در مغزهاست رنگ که در چشم‌هاست
صفحهٔ ۱ از ۴