خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا حیرانم اندر چشم گریانم توئیروی در هرکس که دارم قبلهٔ جانم توئی
۲
گرچه در بزم دگر شبها چو شمعم در گدازآن که هر دم می‌کشد از سوز پنهانم توئی
۳
گرچه هستم موج خور در بحر شوق دیگریآن که از وی غرقه صد گونه طوفانم توئی
۴
گرچه خالی نیست از سوز بت دیگر دلمآن که آتش می‌زند در ملک ایمانم توئی
صفحهٔ ۱ از ۳