خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم داردکه نی عاشق نمییابد که نی دلخسته کم دارد
۲
مرا گوید چرا چشمت رقیب روی من باشدبدان در پیش خورشیدش همیدارم که نم دارد
۳
چو اسماعیل پیش او بنوشم زخم نیش اوخلیلم را خریدارم چه گر قصد ستم دارد
۴
اگر مشهور شد شورم خدا داند که معذورمکهاسیر حکم آن عشقم که صد طبل و علم دارد
صفحهٔ ۱ از ۴