خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو برقی می‌جهد چیزی عجب آن دلستان باشداز آن گوشه چه می‌تابد عجب آن لعل کان باشد
۲
چیست از دور آن گوهر عجب ماهست یا اخترکه چون قندیل نورانی معلق ز آسمان باشد
۳
عجب قندیل جان باشد درفش کاویان باشدعجب آن شمع جان باشد که نورش بی‌کران باشد
۴
گر از وی درفشان گردی ز نورش بی‌نشان گردینگه دار این نشانی را میان ما نشان باشد
صفحهٔ ۱ از ۳