خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟تا ذرّه‌صفت ما را که زیر و زبر یابد؟
۲
آن بخت که را باشد کآید به لبِ جوییتا آب خورد از جو، خود عکسِ قمر یابد؟
۳
یعقوب‌صفت که بْوَد کز پیرهنِ یوسفاو بویِ پسر جوید خود نورِ بصر یابد
۴
یا تشنه چو اعرابی در چَه فکَند دلویدر دلوْ نگارینی چون تَنگِ شکر یابد
صفحهٔ ۱ از ۴