خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان پیش تو هر ساعت می‌ریزد و می‌رویداز بهر یکی جان کس چون با تو سخن گوید
۲
هر جا که نهی پایی از خاک بروید سروز بهر یکی سر کس دست از تو کجا شوید
۳
روزی که بپرد جان از لذت بوی توجان داند و جان داند کز دوست چه می‌بوید
۴
یک دم که خمار تو از مغز شود کمترصد نوحه برآرد سر هر موی همی‌موید
صفحهٔ ۱ از ۲