خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستان می ما را هم ساقی ما بایدبا آن همه شیرینی گر ترش کند شاید
۲
با آن همه حسن آن مه گر ناز کند گه گهوالله که کلاه از شه بستاند و برباید
۳
پر ده قدحی میرم آخر نه چو کمپیرمتا شینم و می‌میرم کاین چرخ چه می‌زاید
۴
فرمای تو ساقی را آن شادی باقی راتا باد نپیماید تا باده بپیماید
صفحهٔ ۱ از ۳