خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر یک سر موی از رخ تو روی نمایدبر روی زمین خرقه و زنار نماند
۲
آن را که دمی روی نمایی ز دو عالمآن سوخته را جز غم تو کار نماند
۳
گر برفکنی پرده از آن چهره زیبااز چهره خورشید و مه آثار نماند
۴
در خواب کنی سوختگان را ز می عشقتا جز تو کسی محرم اسرار نماند
صفحهٔ ۱ از ۱