خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کز غمزه‌ای صد عقل بنددگر او بر ما نخندد پس که خندد
۲
اگر تسخر کند بر چرخ و خورشیدبود انصاف و انصاف آن پسندد
۳
دلا می‌جوش همچون موج دریاکه گر دریا بیارامد بگندد
۴
چو خورشیدی و از خود پاک گشتیز تو چنگ اجل جز غم نرندد
صفحهٔ ۱ از ۲