خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صورت یار من چون خشمگین شددلم گفت اه مگر با من به کین شد
۲
به صد وادی فرورفتم به سوداکه چه چاره که چاره گر چنین شد
۳
به سوی آسمان رفتم چو دیواناز این درد آسمان من زمین شد
۴
مرا گفتند راه راست برگیرچه ره گیرم که یار راستین شد
صفحهٔ ۱ از ۴