خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل با دل دوست در حنین باشدگویای خموش همچنین باشد
۲
گویم سخن و زبان نجنبانمچون گوش حسود در کمین باشد
۳
دانم که زبان و گوش غمازندبا دل گویم که دل امین باشد
۴
صد شعلهٔ آتش است در دیدهاز نکته دل که آتشین باشد
صفحهٔ ۱ از ۲