خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو به رنگریز کان ماندزلف تو به نقش بند جان ماند
۲
گر سایه برگ گل فتد بر توبر عارض نازکت نشان ماند
۳
روزی گذرد ز هجر تو سالیمسکین عاشق چنان جوان ماند
۴
دلتنگ نیم اگر چه دل تنگمکآخر دل من بدان دهان ماند
صفحهٔ ۱ از ۲