خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند که بلبلان گزینندمرغان دگر خمش نشینند
۲
خود گیر که خرمنی ندارندنه از خرمن فقر دانه چینند
۳
از حلقه برون نه‌ایم ما نیزهر چند که آن شهان نگینند
۴
گر ولوله مرا نخواهنداز بهر چه کارم آفرینند
صفحهٔ ۱ از ۳