خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کز تو همه جفا وفا شدآن عهد و وفای تو کجا شد
۲
با روی تو سور شد عزاهابی روی تو سورها عزا شد
۳
شد بی‌قدمت سرا خرابهباز از تو خرابه‌ها سرا شد
۴
از دعوت تو فنا شود هستوز هجر تو هست‌ها فنا شد
صفحهٔ ۱ از ۴