خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان از سفر دراز آمدبر خاک در تو بازآمد
۲
در نقد وجود هر چه زر بوداز گنج عدم به گاز آمد
۳
بی مهر تو هر که آسمان رفتدرهای فلک فرازآمد
۴
بی آبی خویش جمله دیدندهرک از تو نه سرفراز آمد
صفحهٔ ۱ از ۴