خلوتی با عطار
(۱۶) حکایت مهستی دبیر با سلطان سنجر
بخش چهاردهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهستی دبیر آن پاک جوهرمقرَّب بود پیش تختِ سنجر
۲
اگرچه روی او بودی نه چون ماهولیکن داشت پیوندی بدو شاه
۳
شبی در مرغزار رادکان بودبه پیش سنجر خسرو نشان بود
۴
چو شب بگذشت پاسی شاه سنجربرای خواب آمد سوی بستر
صفحهٔ ۱ از ۱۰