خلوتی با فخرالدین اسعد گرگانی
بخش ۴۳ - زارى کردن ویس از رفتن رامین
ویس و رامین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو آگه گشت ویس از رفتن رامبه چشمش بام تیره گشت چون شام
۲
فراقش زعفران بر ارغوان ریختچو مژگانش گهر بر کهربا بیخت
۳
جدایی بر رخانش زرگری کردولیکن چشم او را جوهری کرد
۴
زنان بر روی دست پر نگارشبنفشه کرد تازه گل انارش
صفحهٔ ۱ از ۱۵