خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم لبان می‌فروشت باده را ارزان کندهم دو چشم شوخ مستت رطل را گردان کند
۲
هم جهان را نور بخشد آفتاب روی توزهر را تریاق سازد کفر را ایمان کند
۳
هر که را در چشم آرد چشم او روشن شودهر که را از جان برآرد غرقه جانان کند
۴
چونک بر کرسی برآید پادشاه روح اوچرخ را برهم دراند عرش را لرزان کند
صفحهٔ ۱ از ۲