خلوتی با عطار
بخش ۴۰ - در صفت دف
خسرونامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی صورت درآمد ماه پیکرنهاده همچو گردون پای بر سر
۲
رخی مانند ماه آسمان داشتولیک از پنج ماه نوفغان داشت
۳
تپانچه بر رخ چون ماه میخوردچنان کز درد آن فریاد میکرد
۴
چنان میتافت رویش از برون دستکه از چستی بچنبر می برون جست
صفحهٔ ۱ از ۴