خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۲
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزیدوزخ ز تف آتش قهرت سوزی
۲
گر نامهٔ دردِ تو فرو باید خواندپنجاه هزار ساله دارم روزی
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه