خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۳
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم بر کف و دود، مُلْک بتوانی راندهم با همه، هم بیهمه، بتوانی ماند
۲
گر مُهر نهادم از خموشی بر لبتو نامهٔ سر به مُهر بتوانی خواند
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه