خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گم گشتن خود، از تو نشان بس بودمسودای توام از تو زیان بس بودم
۲
چند از دو جهان کز دو جهان بس بودماندیشهٔ تو قبلهٔ جان بس بودم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه