خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۲
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استبا یادِ تو در نهایتِ امّید است
۲
هر تخم که در زمین دل کاشتهامجز یاد تو تخمِ حسرتِ جاوید است
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه