خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۴
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عقل شده در صفت ذات تو پستاز حد بگذشت این همه تقصیر که هست
۲
چهبْوَد چو به دست توست کز روی کرممشتی سر و پا برهنه را گیری دست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه