خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۳
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مونسِ من ز عالم اندوه تو بودشادی دلم به هر غم اندوه تو بود
۲
درد دلِ اندوهگِنَم در همه عمرگر بود مُفرِّحی، هم اندوه تو بود
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه