خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰۴
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون جملهٔ راه، کاروان من و توستهر جا که سیاهیایست زان من و توست
۲
پس پردهٔ من مدر که هر جرم که رفتسرّیست که در پرده میان من و توست
صفحهٔ ۱ از ۱