خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰۵
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو دل که بلای روزگارِ تو کشدکو جان که عقوبتِ شمارِ تو کشد
۲
من ننگِ زنان مستحاضه شدهامکو گردنِ امردان که بارِ تو کشد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه