خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشرتی هست در این گوشه غنیمت داریددولتی هست حریفان سر دولت خارید
۲
چو شکر یک دل و آغشته این شیر شویدکه ظریفید و لطیفید و نکومقدارید
۳
دانه چیدن چه مروت بود آخر مکنیدکه امیران دو صد خرمن و صد انبارید
۴
با چنین لاله رخان روح چرا نفزاییددر چنین معصره‌ای غوره چرا افشارید
صفحهٔ ۱ از ۳