خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لحظه‌ای قصه کنان قصه تبریز کنیدلحظه‌ای قصه آن غمزه خون ریز کنید
۲
در فراق لب چون شکر او تلخ شدیمزان شکرهای خدایانه شکرریز کنید
۳
هندوی شب سر زلفین ببرد ز طمعزلف او گر بفشانید عبربیز کنید
۴
بس زبان کز صفت آن لب او کند شودچون سنان نظر از دولت او تیز کنید
صفحهٔ ۱ از ۲