خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طرفه گرمابه‌بانی کو ز خلوت برآیدنقش گرمابه یک‌یک در سجود اندرآید
۲
نقش‌های فسرده بی‌خبروار مردهز انعکاسات چشمش چشمشان عبهر آید
۳
گوش‌هاشان ز گوشش اهل افسانه گرددچشم‌هاشان ز چشمش قابل منظر آید
۴
نقش گرمابه بینی هر یکی مست و رقصانچون معاشر که گه‌گه در می احمر آید
صفحهٔ ۱ از ۴