خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شکرپاسخ، نباتم می‌دهدو آنک کشتستم، حیاتم می‌دهد
۲
آن که در دریای خونم غرقه کردیونس وقتم نجاتم می‌دهد
۳
در صفات او صفاتم نیست شدهم صفا و هم صفاتم می‌دهد
۴
رخت را بُرد و مرا درویش کردنک ز یاقوتش زکاتم می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۲