خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مرا جمعی خریدار آمدندکهنه دوزان جمله در کار آمدند
۲
از ستیزه ریش را صابون زدندوز حسد ناشسته رخسار آمدند
۳
همچو نغزان روز شیوه می‌کنندهمچو چغزان شب به تکرار آمدند
۴
شکر کز آواز من این خفتگانخواب را هشتند و بیدار آمدند
صفحهٔ ۱ از ۳