خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برنشین ای عزم و منشین ای امیدکز رسولانش پیاپی شد نوید
۲
دود و بویی می‌رسد از عرش غیبای نهانان سوی بوی آن پرید
۳
هر چه غفلت کور و پنهان می‌کنددود بویش می‌کند آن را سپید
۴
ما ز گردون سوی مادون آمدیمباز ما را سوی گردون برکشید
صفحهٔ ۱ از ۲