خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۹
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گه خستهٔ لن ترانیم موسی وارگه کشتهٔ نامرادیم یحیی وار
۲
هر لحظه به سوزنی دگر مانده بازدر رشته کشم غمی دگر عیسی وار
صفحهٔ ۱ از ۱