خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۱
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیرست که جان خویشتن میسوزموز آتش جان، چو شمع، تن میسوزم
۲
ای کاش، شد آمدم نبودی که مدامتا آمدم از بیم شدن میسوزم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر