خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۲
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بودوان روز جوانی بخوانی خوش، بود
۲
امروز که پیری به سر آمد شادموآن بود غلط زانکه جوانی خوش بود
صفحهٔ ۱ از ۱