خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۴
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردا که ز خواب بس دل غافل ماتا موی سپید شد سیه شد دل ما
۲
دردا و دریغا که به جز درد و دریغحاصل نامد ز عمر بیحاصل ما
صفحهٔ ۱ از ۱